Geography Markup Language (GML) is het uitwisselingsformaat dat hoort bij het basismodel geo-informatie (NEN3610). GML definieert XML-codering voor het overbrengen en opslaan van allerlei geo-informatie, zoals geometrie, topografie, coverages en sensordata. GML wordt toegepast in de informatiemodellen IMRO, IMGeo, CityGML/3D en INSPIRE.

GML 3.2.1 is gestandaardiseerd bij het OGC en, daar OGC en ISO met elkaar samenwerken, tevens gestandaardiseerd als ISO 19136:2007. Inhoudelijk is dit dezelfde standaard. De ISO variant is opgenomen als nationale standaard in de Pas-toe-of-leg-uit-lijst van het Forum Standaardisatie.

GML-profielen

GML is een uitgebreide standaard en biedt oplossingen voor een groot aantal situaties en variaties in het uitwisselen van geo-informatie. Variaties zijn er bijvoorbeeld in geometrietypen, maar ook in complexiteit van datastructuren. Om GML op verschillende complexiteitsniveaus mogelijk te maken, heeft het OGC profielen gemaakt. Deze profielen omschrijven elk een subset van de totale GML-set. De standaardprofielen zijn GML Simple Feature Profile level 0, 1 en 2. Deze profielen hebben een toenemende complexiteit en bieden toenemende functionaliteit.

De toenemende complexiteit en functionaliteit van GML biedt meer mogelijkheden voor datamodellering of geometriebeschrijvingen. Maar GML is daarmee ook moeilijker toe te passen in generieke software. Het kunnen uitwisselen tussen verschillende softwareplatforms kan hierdoor in het geding komen. Eenvoudige profielen zijn makkelijker toe te passen in generieke software, maar bieden minder mogelijkheden voor datamodellering. Het is daarom van belang voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen.